Αν μέχρι τώρα είχατε την εντύπωση πως το να μάθει κανείς ένα μουσικό όργανο είναι άκρως ανιαρό, εντελώς εκτός μόδας και ουσιαστικά δεν ωφελεί σε τίποτε (παρά μόνο για να ικανοποιήσουμε τις απαιτήσεις των γονιών μας)... ίσως θα πρέπει να καλοδιαβάσετε πιο κάτω τις ανακαλύψεις που έκαναν κινέζοι ερευνητές.
Η έρευνα που έκαναν ψυχολόγοι από το κινέζικο πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ έγινε σε 90 μαθητές, οι οποίοι ήταν μεταξύ 6 και 15 χρονών.
Οι μισοί από τους μαθητές αυτούς έμαθαν να παίζουν κάποιο μουσικό όργανο για 1-5 χρόνια ενώ οι υπόλοιποι δεν είχαν καθόλου μουσική εκπαίδευση (εκτός ίσως από το να πηγαίνουν σε κάποιες ροκ συναυλίες και να τραγουδούν στο μπάνιο!).
Αυτό που έπρεπε να κάνουν οι μαθητές, ήταν να θυμηθούν και να επαναλάβουν τις λέξεις που τους είχαν πει οι ψυχολόγοι μετά από 10 λεπτά και ξανά μετά από 30 λεπτά.
Το αποτέλεσμα της έρευνας ήταν ξεκάθαρο:
Οι μαθητές που είχαν μουσική προπαίδεια, είχαν σημαντικά καλύτερη "προφορική μνήμη" από αυτούς που δεν ασχολήθηκαν καθόλου με την μουσική. Μάλιστα, παρατηρήθηκε πως όσα περισσότερα χρόνια μουσικής εκπαίδευσης είχαν οι μαθητές, τόσο καλύτερα μπορούσαν να θυμηθούν τις λέξεις που είχαν ακούσει από τους ψυχολόγους.
Παράλληλα, είχε γίνει και ένα τεστ "οπτικής μνήμης", όπου παρουσιάστηκε στους μαθητές μια σειρά από εικόνες, τις οποίες έπρεπε να θυμηθούν μετά. Στο τεστ αυτό δεν υπήρξε διαφορά ανάμεσα στις ικανότητες των δύο ομάδων. Άρα η οπτική μνήμη δεν έχει σχέση με την μουσική εκπαίδευση.
Γιατί όμως βοηθά την προφορική μνήμη η μουσική και πώς;
Αυτό που συμβαίνει όταν μαθαίνουμε ένα μουσικό όργανο είναι να αναπτύσσεται ο αριστερός εγκεφαλικός κροταφικός λοβός (με λίγα λόγια μια περιοχή του αριστερού μέρους του εγκεφάλου), ο οποίος είναι υπεύθυνος για να επεξεργάζεται τις πληροφορίες σε μορφή ήχου που εισέρχονται στον εγκέφαλο.
Όταν αναπτύσσεται αυτό το μέρος του εγκεφάλου, παράλληλα αναπτύσσεται και ένα άλλο μέρος το οποίο είναι υπεύθυνο για την προφορική μνήμη.
Πώς το ξέρουμε αυτό;
Έχουν γίνει έρευνες σε μουσικούς με μαγνητική τομογραφία (ειδική εξέταση που δείχνει με λεπτομέρεια το εσωτερικό του εγκεφάλου) οι οποίες έδειξαν πως το μέρος του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για την προφορική μνήμη είναι πολύ πιο μεγάλο σ' αυτούς παρά στους άλλους ανθρώπους.
Μάλιστα, υπάρχει η άποψη πως το ότι αναπτύσσονται και άλλα τμήματα του εγκεφάλου όταν "εξασκούμε" ένα μέρος του (π.χ. με την μουσική) μπορεί να βοηθήσει ανθρώπους που έχουν υποστεί βλάβες στον εγκέφαλο μετά από κάποιο τραυματισμό ή ασθένεια.
Μπορεί δηλαδή να είναι δυνατόν, εκπαιδεύοντας ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου τους να καταφέρουν να αναπληρώσουν τις βλάβες που έγιναν σε κάποιο άλλο μέρος.
Αυτό που μάθαμε εμείς από τα πιο πάνω τι είναι (και μην μου πείτε τίποτα!);
Η μουσική εκπαίδευση, εκτός από το να μας προσφέρει κάποιες ικανότητες στο να παίζουμε ένα όργανο, βοηθά στο να αναπτυχθούν κι άλλες ικανότητες μας παράλληλα!
Αυτές δεν πρέπει να είναι απαραίτητα καλλιτεχνικές αλλά μπορεί να είναι ικανότητες που θα μας βοηθήσουν στο σχολείο!
Έτοιμοι λοιπόν να ξεκινήσουμε όλοι ένα μουσικό όργανο!
